09.05.2021, 12:12

Anegdoty z matur, czyli kilkumetrowe ściągi zwinięte w ruloniki!

Matura to nie tylko wspomnienia związane z towarzyszącym jej stresem, ale dużo wesołych zdarzeń, przemyśleń uczniów i dziwnych zachowań zdających egzamin dojrzałości.
Ściąga przygotowana samodzielnie to jest coś!

Nauczycielka, Bożenna z Oleśnicy tak wspomina maturę pisemną z języka polskiego tzw. starą, czyli tą sprzed 2005 roku.

- Za zadanie abiturienci mieli napisanie wypracowania na jeden z wybranych tematów, który pisali przez 5 godzin. Druga strona, czyli my-nauczyciele, siedzieliśmy i konaliśmy z nudów. Trochę chodziliśmy po sali, notowaliśmy wyjścia do toalety. Dobrze wiedzieliśmy, że niemal każdy piszący miał ściągę. Wszystkie kieszenie nawet podwójne mankiety u bluzek i koszul zapchane były nimi. Bywały różne - malutkie karteczki z cytatami albo tytułami i autorami lektur. To było pół biedy. Nawet na maturze można coś zapomnieć. Były też kilkumetrowe zwinięte w ruloniki i przewijane za pomocą gumek - recepturek.

Piszącym wydaje się, że komisja nie widzi ich prób skorzystania z niedozwolonej pomocy, ale to pomyłka. Delikwent, pragnący skorzystać z ukrytej pomocy przeważnie zaczyna dziwnie się zachowywać - patrzy na komisję, rozgląda się na boki, wierci się i wreszcie, gdy każdy nauczyciel już dostrzega jego wysiłki, wyjmuje ukryty skarb. Umieszcza go na kartce egzaminacyjnej albo trzyma kurczowo w ręku…

- Patrzyliśmy na piszących przez palce, ale gdy ktoś był zbyt nachalny w korzystaniu ze ściąg, wtedy zwracaliśmy uwagę. Wychodziliśmy z założenia, że jeśli ktoś sam przygotował „pomoc”, to przygotował się, tylko brakowało mu pewności. Jeśli były to „pomoce” pożyczone, to najczęściej korzystanie z nich kończyło się tragicznie. Znaliśmy piszących, nikt nie chciał ich krzywdzić i zarówno abiturientom, jak i nauczycielom zależało na dobrych wynikach.

Takie ściągi na egzamin pisemny z biologii miała Renata Constable, która zdawała maturę w 1990 roku, aktualnie Pastor w City Church Warsaw.

- Nie kończące się ilości wąskich pasków papieru, poskładane w harmonijkę. Człowiek tyle na to czasu poświęcał, że de facto nauczył się całego materiału – opowiada ze śmiechem - pamiętam, jak z dziewczynami miałyśmy poprzypinane agrafkami pod spódnicą te „kilometry” ściąg. Jedna z moich koleżanek oddała swoją pracę maturalną z jedną z nich w środku. Nauczycielka, przyniosła jej tę ściągę do szatni po egzaminie z komentarzem: „Zapomniałaś”.

Czasem, piszącemu wystarczyło jedno słowo od nauczyciela, aby otworzyły się właściwe szufladki. Potwierdzają to wspomnienia Renaty:

- Miło wspominam maturę z języka polskiego, bo była to moja ukochana forma egzaminu - długa wypowiedź na jeden temat. Po 2 lub 3 godzinach pisania musiałam iść do toalety. Jednym z nauczycieli pilnujących nas była moja polonistka, mega wymagająca, ale też mega wspierająca. Wstałam ze swojego miejsca, z moją pracą. Podeszłam do stołu nauczycieli, gdzie ją zostawiłam. Następnie odnotowano godzinę mojego wyjścia. Wróciłam po jakimś czasie, polonistka wręczyła mi moją pracę i powiedziała: „Przeczytaj swoje ostatnie zdanie”. Wróciłam do biurka, przeczytałam i w całej okazało się, że w całej jego rozciągłości (a było długie!!), nie było w ogóle orzeczenia. Jej uwaga nie tylko pomogła mi je przeredagować, ale pilnować się przy kolejnych.

Przy ocenianiu prac maturalnych nauczyciele brali pod uwagę własne przemyślenia ucznia, wnioski i ciekawy dobór lektur.

- Dobry uczeń poradził sobie zawsze – przyznaje nauczycielka, Bożenna.

Nowa matura-nowe anegdoty

Po 2005 roku matura wiąże się z realizacją, wymyślonego odgórnie klucza. Zdaniem Bożeny spowodowało to niszczenie indywidualizmu w uczniach i możliwości wypisania się.

- Najlepszym dowodem jest fakt, że Wisława Szymborska nie zinterpretowała własnego wiersza zgodnie z wymyślonym kluczem i oblałaby część pisemną – dodaje Bożenna.

Egzamin ustny do 2005 roku wymagał znajomości całej literatury objętej programem nauczania. Na ogół jakoś sobie radzono, ale zdarzały się uczniom kwiatki i kwiatuszki, np.:

1. Agamemnonowi wykopali grób Grecy, aby docenić jego zasługi dla kraju - motyw vanitas vanitatum (przemijana) dotyczył ogromnej świątyni.

2. Abel zabił Kaina z zazdrości.

3. Roland był Saracenem.

4. Jacek Soplica był warchlakiem.

5. Nowela „Kamizelka” przedstawia krawca, który szyje te elementy ubioru.

Bożenna dodaje, że pamięta ucznia, Konrada, który przebił wszystkich zdający.

- Wylosował pytanie z „Konrada Wallenroda” i stwierdził; nie umiem, bo nie sądziłem, że może być pięknie, że Konrad wylosuje Konrada.
Txt: Kasia Krauss

Foto: NAC
 
 

Komentarze

 
 

Dodaj Komentarz

Partnerzy

Newsletter

Zapisz się na newsletter

Damosfera InstagramDamosfera Youtube


Copyright 2014 by Damosfera
Projekt i realizacja JMC.

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij X