#

Relacje - czy tak trudno o nie zadbać

Odkąd zostałam mamą, w większym stopniu docierają do mnie liczne publikacje i artykuły odnośnie wychowywania i traktowania dzieci. Internet jest pełen informacji dotyczących tego jak należy komunikować się z dziećmi. Nieustannie jest podkreślane, iż musimy pamiętać, żeby na nie nie krzyczeć, należy odpowiednio wszystko tłumaczyć – jasno i prostym językiem, musimy być cierpliwi, w rozmowie z nimi mówić o swoich emocjach, należy pamiętać o ich prawach, szanować ich suwerenność, nie możemy oceniać ani karać, należy pamiętać o chwaleniu, powinniśmy unikać dawania dobrych rad i wiele, wiele innych porad. Fantastycznie, że mówi się o budowaniu pozytywnych relacji między dzieckiem a dorosłym, ale zastanawia mnie czemu tak niewiele mówi się przy tym o relacjach między ludźmi generalnie?

Wszystkie wymienione wyżej zasady można przecież idealnie wpasować w relację między dorosłych ludzi, chyba że wachlarz tych dobrych zachowań jest tylko zarezerwowany w stosunku do dziecka a życie dorosłych rządzi się swoimi prawami. Oczywiście, że w życiu dorosłego człowieka obowiązuje trochę inny kodeks, jednak uważam, że szalenie istotne jest to, aby nie zapominać o tak bardzo pielęgnowanych przez nas zachowaniach, które staramy się wprowadzać w stosunku do dzieci.

Wiem, w pędzie dzisiejszego życia, gdzie komunikat i relacja stanowi często cel, zapominamy często o doborze środków aby ten cel osiągnąć. Sprawa musi być po prostu załatwiona, komunikat przekazany i koniec, a już jak to zrobimy, czy urazimy przy tym drugą osobę, ma drugorzędne znaczenie. Nie mamy czasu skupić się na sposobie, na samym przekazie, na relacji. Czy tak właśnie się nie dzieje?

Chciałabym, aby takie zasady jakie te wyżej wymienione obowiązywały i były oczywiste między ludźmi dorosłymi a nie tylko przypisane do relacji rodzic-dziecko. O ile byłoby mniej stresu, mniej napięć i nieporozumień, jeśli staralibyśmy się dobrze tłumaczyć drugiej osobie o co nam chodzi, nie ocenialibyśmy, nie dawali rad, skupiali się na naszych emocjach i o nich mówili, dziękowalibyśmy, przepraszalibyśmy i chwalili. Czy taka komunikacja jest możliwa? Oczywiście, wymaga to dużo pracy, nieustannego starania się i bycia otwartym na drugiego człowieka, ale moim zdaniem warto. Nie koncentrujmy się tylko na wybranych ludziach, koncentrujmy się na ludziach w ogóle.

 

Aleksandra Możejko

 
« Powrót

Partnerzy

Newsletter

Zapisz się na newsletter

Damosfera InstagramDamosfera Youtube


Copyright 2014 by Damosfera
Projekt i realizacja JMC.

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij X