01.08.2019, 08:30

75 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego - oddaj hołd całej ludności Warszawy

Dziś mija 75 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.
To dla mnie dzień szczególnie ważny - znakomita część mojej rodziny ze strony i Mamy, i Taty brała w nim udział. Część jako żołnierze, część zaś jako ludność cywilna. Wspomnienia obu stron są przejmujące, piękne (pamiętajcie - to była ich młodość, innej nie mieli), straszne. Ale są. Nie zamierzam tu się spierać, czy to Powstanie było mądre czy głupie. To należy odłożyć na bok. Ono było. Ludzie walczyli i ginęli. Teraz jest czas, by oddać im hołd - umarłym i żywym. Bez nich nie byłoby nas. Nie byłoby Warszawy.

 

Nie umiem tego dnia nie stanąć na baczność, gdy wyją syreny o godzinie W. To mój hołd dla Nich - tych co walczyli, tych co tu żyli, tych co polegli i tych co przeżyli. Każdy z nich zostawił część swojego życia a niektórzy całe życie w te dni. Z zapartym tchem słuchałam historii Babć rodzonych, ciotecznych, stryjów i wujów. Pamiętam Dziadka (na zdjęciu pierwszy z prawej z bandażem na głowie, bo był ranny w trakcie Powstania), który pozwalał mi dotykać swoją rękę na przedramieniu, gdzie tkwił mu odłamek granatu - pamiątka po Powstaniu. On walczył w Batalione Ruczaj, jego żona, nasza Babcia Janka - byłą sanitariuszką, Ciotka Sela (przyjaciółka rodziny) w Żywicielu, daleka Ciotka Taty - w Batalionie Zośka, ma swoją mogiłę w kwaterze Zośki, Wuj Stefan Szpindler w Batalionie Baszta, Cioteczny Pradziadek Feliks - oddział "Bakcyl", komendant szpitala w Al. Ujazdowskie - ginie w trakcie operacji powstańca, jego córka Ciocia Zosia - obwód Radwan, łączniczka. Babcia Danusia z naszą dwuletnią Mamą na rękach opuszczają Warszawę jako ludność cywilna. Babcia Dzidzia (tak nazywaliśmy Mamę Taty) trafia jak większość do obozu przejściowego w Pruszkowie. Diagnozowałą i leczyła tam tyfus. Babcia została lekarzem. Udaje jej się - zaczepia ją niemiecki oficer i pyta jak się nazywa, a ona że Krauss a z domu a Donau von Szpindler, bardzo to rozbawia gestapowca, który zatacza się ze śmiechu i krzyczy "raus", a Babcia w tym czasie, pomimo zawahania skacze z peronu i daje dyla do ogródków. Było to w okolicach Milanówka. Babcia Danusia też maszeruje w tym kierunku, ale Babcia, ubrana tylko w koszulę, bez żadnego bagażu z małą naszą Mamą na ręku ucieka i udaje im się. Wszystkie zresztą kobiety miały ten przywilej, że mogły wyjść jako ludność cywilna. Pewnie nie wymieniłam wszystkich, ale 1 sierpnia oddaję im wszystkim hołd.

To również wiele historii tragicznych niekończących się tzw. happy endem. Tata Mamy, w kwietniu 1944 aresztowany przez gestapo na Kercelaku trafia na Pawiak. Nie udaje się go wydostać. Niemcy ewakuują Pawiak tuż przed wybuchem Powstania, Dziadek trafia do Mauthausen jak oficer Armii Krajowej. Nigdy nie wraca do Polski, zakłada drugą rodzinę. Rodzinę tę poznajemy w 2011 roku. Mama była szczęśliwa, że ma rodzeństwo, ale myślę, że za życia Babci, jej Mamy, żony tegoż oficera, nie byłoby to możliwe - za dużo bólu.

Dzięki Babci Dzidzi co roku szłam na Powązki Wojskowe, dumna, że mogę stać obok Niej - żołnierza Powstania Warszawskiego, że mogę spotkać jej kolegów i koleżanki, których wtedy jeszcze żyło wielu. Nie było jeszcze Muzeum Powstania Warszawskiego, a i tak ludzie wiedzieli o Powstaniu prawie wszystko. Nie było jeszcze mediów społecznościowych a i tak wszyscy wiedzieli, że godzina W jest święta.

Oni wszyscy snuli opowieści nie tylko o wojnie i Powstaniu, ale i o odbudowywaniu Warszawy, miasta, które przeżyło własną śmierć. Ich miasta, do którego pomimo wszystko chcieli wrócić, no bo niby dokąd mieli wracać? Żałuję, że moi krewni, którzy przeżyli Powstanie nie dożyli otwarcia Muzeum i żałuję, że byłam na tyle niedojrzała, nieświadoma, trochę głupia, że nie spisałam tych opowieści. Słuchałam, ale nie pisałam ani nie nagrywałam, a teraz wielu z opowieści nie pamiętam. Dlatego tym bardziej trzeba pamiętać o ludziach.

Mogę im tylko wszystkim podziękować. Tylko tyle i aż tyle.

Wspominała Katarzyna Krauss

Zdjęcia Katarzyna Krauss

 

 

 

 

 

Galeria:

 
 
 

Komentarze

 
 

Dodaj Komentarz

Partnerzy

Newsletter

Zapisz się na newsletter

Damosfera InstagramDamosfera TwitterDamosfera Youtube


Copyright 2014 by Damosfera
Projekt i realizacja JMC.

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij X